çaresizlik

eğer çay sevmek şeker de sevilmekse biz çayı şekersiz de içeriz gülüm...

bomboş

...
Ellerim bomboş yüreğimde bir sızı
Ateşe atılmış bir demir gibi kor hala
Ellerim bomboş gözümde yaşlarla
Güneşin kavurduğu bir çöldeyim
...

"Now I am quietly waiting for the catastrophe of my personality to seem beautiful again, and interesting, and modern..."

özlü aşk sözleri

amerikan dizileri gibisin, izlemeye doyamıyorum.

kalabalık

türkiye'de 70 milyon normal + 6 milyon da hayali insan var.
dünyada 6 milyar (bu da hiç değişmiyor yıllardır nedense)

birini de ben seveyim?

imdat

uzaktan uzaktan yaşar'ın disko kralındaki performansı duyuluyor:

İmdat yine mi yol
İmdat yine mi kar
İmdat yine mi karlardan yollar örtülüyor

diye sözleri varmış. ne kadar saçma. neyse ona üzüldüm işte. uzaktan. ayrıca bu hafta kar yağacakmış. etkiledi tabi.

One Art

The art of losing isn't hard to master; so many things seem filled with the intent to be lost that their loss is no disaster. Lose something every day. Accept the fluster of lost door keys, the hour badly spent. The art of losing isn't hard to master. Then practice losing farther, losing faster: places, and names, and where it was you meant to travel. None of these will bring disaster. I lost my mother's watch. And look! my last, or next-to-last, of three loved houses went. The art of losing isn't hard to master. I lost two cities, lovely ones. And, vaster, some realms I owned, two rivers, a continent. I miss them, but it wasn't a disaster. --Even losing you (the joking voice, a gesture I love) I shan't have lied. It's evident the art of losing's not too hard to master though it may look like (Write it!) like disaster. Elizabeth Bishop

farkındayım gene coldplay :(

Just because I'm losing, doesn't mean I'm lost!

kangreni kesip attık

şimdi kolsuz ne yapacağım?

sezen aksu söylüyor

beni al, onu alma.

mutluluk?

benden önce gelenler midir?

perişan ettiklerime

beni tüm bunalımınızın ve hayattaki amaçsızlığınınızın suçlusu olarak gösteremezsiniz.


(evet , bir de bu yönü var yaşadıklarımızın. bakınız ne kadar düşünceli insanım)

süreklilik

aynı şarkıyı dinliyorum.
aynı eve geliyorum her gün (ideali tersi değil sanırım ama baydı)
aynı iş
aynı insanlar
aynı yüz ...
bikaç kitap var elimde, ama bir tanesi hep sabit.


dümdüz ve anlamsız olmuşum. allahtan aynı diziyi izlemiyorum.

sıkıntı

Bazı günler, uzaklara gitmiş arkadaslarınızı düşünürsünüz, sıkılırsınız, kimse sizi aramaz, sizin aradıklarınız cevap vermez, ortalıkta tek başınıza kaldığınızı ve sonsuza dek oyle kalacağınızı zannedersiniz..Bilirsiniz ki bazıları gercekten sonsuza dek öyle kalırlar, bazılarınınki de sadece birkac gunluk depresyonlardır..Ama acaba sizinki hangisi? beklemeden goremezsiniz..Akıl sağlığınızı korumaya çalışın...

günün sonunda aklımda kalanlar

bi arkadaş, facebook'da sevgilisine aldığı tektaşı taglemiş.

günün sonunda aklıma gelinlikler geldi , set halinde geliyor bunlar. gelinlik, tektaş, damat, takılan bilezikler bi de.
olayın önemi yok. damadın ve damatlığında pek önemi yok sanırım. vera wang'i de giydin mi tamamdir. işin kolay.

ağlaklar için tasarım - ağla gitsin yastığı

"ThenCry Pillow" - ağla gitsin yastığı içinde, tekrar doldurulabilir, ıslak mendil haznesi bulunduruyor. tüm gece rahatça ağlamak, perişan kalmak için birebir. (öylese herkese benden uykusuuuz her geceee)



bu hınzır fikirli yastık 80 örocuk. çok lazımsa şuradan alınabiliyor , en temizi alamanyalı tanıdıktan getirmek gibi geldi bana.

not: bizi tam kırolar zannetmediniz heralde?
via: hollycool.net

evet tek amacım hit çekmek

I'm coming down the hill
Coming down the hill
I got some good news
I got some good news
I got some good news

I'm coming down the hill
I'm coming down the hill
I got some good news
I got some good news
I got some good news

I'm coming down the hill
I'm coming down the hill
I lost the blues
I lost the blues
I lost the blues for you

For you
For you
For you

I'm coming down the hill
Coming down the hill
I lost the blues
I lost the blues for you

For you
For you


el perro del mar'dan dinlediniz.

bilmiyorum

"beni neden seviyorsun?" diye sormuştu. "bilmiyorum." demiştim.
zaman beklemediğim bir süratle geçti. ayrıldık. "neden?" dedim kendime.
"bilmiyorum." dedim.

sürünüyorum.

yalnız

yalnızlık ile başa çıkmak zor zanaat. bir takım yöntemler var. en güzeli kendini işe-derse-uğraşa vermek. reddetmek de bir durum tabi, oysa ben gerçekçiyim.


ama bazı pazarlar gerçekten zor geçebiliyor.

17 gün

17 gün buraya birşey yazmayınca perişanlıklar bitti sanmak büyük yanılgı olur, onlar ölmedi, içimizde yaşıyorlar...belki biraz uykuları gelmiştir...