bana ait çizgiler

dikkat et silinmesin.

sade ayrılık

"1950 yılının sonbaharında ve yağmurlu bir akşamda, İstanbul'un Beyoğlu semtinde bulunan bir kafede, kadını yakan tek cümle ile terk etti adam..." bu kadar sade bir dille başlayan ve tüm kitabın okunan her cümlesinin ağır sızılar bırakacağını hissettiren bir romanın ağırlığını yaşıyorum.

eddie murphy filminde bile ağladım yarim

çatlak profosör 2'de janet jackson, eddie murphy'yi sırf çok şişman diye terketmiycekti. allahın yok mu janet! gözümden yaşı süzdüm yarim.

bilmiyorum

"beni neden seviyorsun?" diye sormuştu. "bilmiyorum." demiştim.
zaman beklemediğim bir süratle geçti. ayrıldık. "neden?" dedim kendime.
"bilmiyorum." dedim.

sürünüyorum.

gitmek

iyi ve kötü yokmuş gibisin
beni terk edip giderken
arkana bakmayacak birisin

ayrılık anında

mutsuzum, mutsuzsun,

kıçımıza asıl kaçan da "mutsuz" olamayışımız bir türlü.