yarin mesai saatleri dışında da çalışma alanında gezinmesi önceleri canımı sıktı. sonra bir muhabbet doğurdu. muhabbet koyulaştı. içkilerin ardı arkası kesilmiyordu. antibiyotik etkisini git gide kaybederken, gece de nihayet noktalanıyordu...
sonuç:
evlere dağılma elbette... ama insan en azından bi tokalaşır ayrılırken. kafayla selamlamak da nesi yarim! artık nazı niyazı da geçti bu iş! bütün gece ne diye konuştun, niye onca işaret çaktın madrabaz yar!..
takside son bi ümit. kafayı çevirdim baktım, bakıyo mu o da diye. o sırada taksicinin hız yapıcağı tuttu, şerefsiz! bi bok göremedim...
Kayıtlar
