derbeder anların dostu

açtım dinliyorum.
çok çok fenayım

Gore kabuslarıma gelesin

Dün gece beni yatağımdan havaya uçuran rüyam;

Sahilde bir ev satın alıyorum, eve hiç tanımadığım bir takım insanları götürüyorum. Evde oturuyoruz.
Denize bakıyorum.
Manzara şahane, Lizbona benziyor.
Sonra pimapenlerimde SÜLÜKLER olduğunu farkediyorum, o an evde daha önce olmayan, gerçek hayattan tanıdığım, kendisine sülük diye hitap etmemin mümkün olduğu adam, "Yeni pimapenin sülük yapması doğaldır" diyor.
İnanasım geliyor, anlayışla karşılıyorum...
Sonra sülükleri vileda ile kovalamaya çalışırken en az 40x20CM'lik HAMAMBÖCEĞİNİ görüyorum. Sopayı ona doğrultuyorum, ama ayağım kayıyor.

Burdan sonrası gore:

Düşmemek için kuvvet aldığım elim, hamam böceğinin KIÇ kısmına geliyor ve orada hamamböceğine "yumruğum girmiş oluyor, kıçtan evet. (burada kahkaha atılabilir)(ben rüyayı sindirdiğim 8 saatin sonrasında ancak gülebiliyorum)
Bitmiyooor, elimi salladıkça, o kıpraşıyor, o pis bacaklarını filan hareket ettiriyor. Elimden çıkmıyooor. Ben resmen fenalaşıyorum, hayatımda bundan daha korkunç ve daha gerçek bir yok o ana kadar.

Bağırarak kalktım. Bir kaç dakika ellerim attı. Gözümü kapadığımda böceği gördüm.

Artık nasıl bir ruh haliile yatağa giriyorsam. Çıkamıyorum allahıma.
A prophet izleyip yatmıştım gerçi, pek de gore kabus yaratacak türden bir film gibi de görmemiştim o an.

ben imkansız aşklar için yaratılmışım - chéri

chéri, iyi bir film olamasa da, perişan hikayesi ile hüzünlü gençlerin gönlünü kazanabilir.
güzelcene bir oğlan olan rubert friend filme değişiklik katmış, michelle fayfır ne taşmış, ama kendisine biraz göğüs lazımmış.
yaşlıkadın-genç oğlan aşkı birazcık sıkıcıymış. neden acabaa?

not: aşağıda filmden hoş bir kesit:

fısıltı ile yapalım şu işi BAĞIRARAK değil.

her gence bir careless whisper benden
sallanarak.

ovuvuvo ooohhooo

I feel so unsure,
As I take your hand and lead you to the dance floor.
As the music dies...
Something in your eyes,
Calls to mind a silver screen,
And all its sad goodbyes.




I'm never gonna dance again,
Guilty feet have got no rhythm.
Though it's easy to pretend,
I know you're not a fool.
I should have known better than to cheat a friend,
And waste this chance that I'd been given.
So I'm never gonna dance again,
The way I danced with you.

ooh ooh

Time can never mend,
The careless whisper of a good friend.
To the heart and mind,
Ignorance is kind
There's no comfort in the truth,
Pain is the all you'll find.

CHORUS
I'm never gonna dance again,
Guilty feet have got no rhythm.
Though it's easy to pretend,
I know you're not a fool.
I should have known better than to cheat a friend,
And waste this chance that I'd been given.
So I'm never gonna dance again,
The way I danced with you.

Tonight the music seems so loud,
I wish that we could lose this crowd.
Maybe it's better this way,
We'd hurt each other with the things we want to say.

We could have been so good together,
We could have lived this dance forever...
But now, who's gonna dance with me?
Please stay.

CHORUS
And I'm never gonna dance again,
Guilty feet have got no rhythm.
Though it's easy to pretend,
I know you're not a fool.
I should have known better than to cheat a friend,
And waste this chance that I'd been given.
So I'm never gonna dance again,
The way I danced with you.

ooh ooh

Now that you're gone...
Now that you're gone...
Now that you're gone...
Was what I did so wrong?
So wrong that you had to leave me alone?

hanımın portresi

söz verdiğim gibi kendime, filmi izledim yeniden. aslında sadece sevdiğim sahneleri izledim (neredeyse yarısından çoğu). isabelin ahırda ralph'e bir şeyler kanıtlamak adına, siktiriboktan bir adamı mükemmelmiş gibi - kendisi de pek inanmayarak bence, çaresizlikten- övüşünü izledim.

isabel'in siktiriboktan adamla olan sahnelerine giremicem, kanım donuyor. özellikle sonlarda.

hepimiz isabeliz bi yerde.

sarhoş

benden iki kat (hahaha aapartman katı gibi) büyük sarhoşu evde barındırmanın ( hele de tığ gibi bir insansam) yarattığı zorlukları kaldırabilirim de...
gece nasıl böyle sonlandı onu anlamadım? benim yapacak işlerim vardı oysa ki.

bu nasıl aşk allahım, öleceğim derdimden

yanlış yaptın isabel, onu seçcektin, onu, kuzenin ralph'i
tükettin adamcağızı , bitirdin ... kahrettin.
gerçi biraz sorunlu bi oğlandı baştan beri, pek iyi bakamıyordu kendine.


(high id'mi aldım, tekrar indiriyorum, evde mendil de bol. oh)
(bu sitede sözü geçen filmlerin perişanlığı muhtemelen defalarca onaylanmıştır. dikkatle yaklaşınız, yalnız başınıza izlemeyiniz!)

kardeşimsin

people of walmart bakıyo musunuz hiç?
ben hergün.
ola ki bir gün evde olduğum halimle markete gitmeyeyim diye.
evde şahaneyim yalnız
son model pijama, gecelik (gecelik son model değil en yenisi 1975 filan) kreasyonum genişliyor.
doğumgünümde marks&spencer erkek pijaması istiyorum.
gençler
düyürülür.