kadıköy acil

saat 2.30'da yeter bu acı perişan olduk diyip, taksiye atlayıp acile gittik.
etraf perişan dolu, bağır, çağır, ayaklar koksun öf.
küçücük tahlil örneği ver penceresinden uzattığım idrar bardağının ardında gördüğüm iki güzel göz gecemi aydınlattı.
kardeşimi gördü, gözünü çekti, don.t cockblock me dedim ona (kardeşime), git kenarda bağır.
numaramı mı sarsaydım çiş bardağına dedim, çay içmeye gittik.
serum biterken 7.30 muydu neydi, sarışın hemşire hala ağlıyordu, neden bilmem.
uyurken 10

perişanlar perişanı perişan etti.

mahrumiyet, mahsuriyet, mağduriyet

öz arkadaşlarım tarafından davet edilmediğim kardan adam event'inin neşe dolu fotoğraflarını görünce resmen gözlerim doldu... yedin beni "uzakta oturmak"! iki gündür ev hapsinde, pencereden izliyorum herkesi. koşup oynayanlar, kardan adam, kartopu savaşı yapanlar... "where the wild things are"ın giriş sahnesine döndüm. öylesi yalnız, öylesi kimsesiz, öylesi perişanım... "yok" mu bir dost, sıcak, insan eli? daha ne kadar buzluktan çıkardıklarımla evde kendi kendime eğleşebilirim!.. annemgile kapının önünden kürdüğüm karları top edip atarak daha kaç çift terlik yiyebilirim! soruyorum...