
benim bildiğim sonbaharda yapraklar dökülür,
kışın yaralar sarılır,
ilkbahara umutla girilir,
yaz ise huzurun, mutluluğun mevsimidir...
ama bu kış tüm yapraklarım döküldü. tüm yaralarım açık kaldı. su topladı. ne bahara ne yaza geçecek ümidim var... sade benim değil, tüm sevdiklerimin tadı kaçık. pis gibi, hoyrat gibi geçmektesin kış. neden böylesin anlamadım.
ruhum üşüyor dostlarım... ruhum titriyor...