her erkek bazlı romantik komedi "high fidelity" olucak diye bi şey yokmuş. bu filmde bunu gördüm. tamam yine pek şirin şeylerle dolu ama sık sık yumluk ısırtan bir anlatımı var. inanılmaz ama resmen yavaş bir kurgu. tüm göndermeleri de ortaya saçılmış, adeta yığılmış gibi. yine de nefret etmedim. fakat beni zooey deschanel'den soğutmaya çalışan filmlere karşı olduğum için bu filmi de savunacak değilim. ayrıca joseph gordon-levitt, gözümde çocuk suratından uzaklaşamıyor. third rock from the sun'daki bebeden öteye gidemiyor. yine de perişan bir karaktere hayat verdiğinden bağrımıza basıyoruz... soundtrack'i fena değil ama too much regina spektor! tırmıkla dürtülmüş gibi bi müziği olan kadın benim "ne ölüme, ne ölüne" listemdekilerden maalesef... the smiths, tabii ki yerim.
Kayıtlar
